1959 жылғы 20 сәуірде Страсбургте жасалған Қылмыстық істер бойынша өзара құқықтық көмек туралы Еуропа конвенциясы (бұдан әрі – Конвенция) мынадай ескертпелермен және мәлімдемелермен ратификациялансын:
1) Конвенцияның 5-бабының 1-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы Конвенцияның көрсетілген бабының 1-тармағының а) және с) тармақшаларында көзделген шарттар сақталған кезде іздеуге немесе мүлікке тыйым салуға қатысты құқықтық көмек туралы сұрау салуларды орындау құқығын өзіне қалдырады;
2) Конвенцияның 7-бабының 3-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы адамның келуі туралы шақыру қағазын табыс ету туралы тапсырманы адамның келуі белгіленген күнге дейін кемінде елу күн бұрын беру қажеттігі жөнінде мәлімдейді;
3) Конвенцияның 15-бабының 6-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы құқықтық көмек туралы сұрау салуларды жіберуге және алуға уәкілетті орталық органдар мыналар деп мәлімдейді:
а) соттардың іс жүргізуіндегі қылмыстық істер бойынша құқықтық көмек туралы сұрау салуларға қатысты – Қазақстан Республикасының Жоғарғы Соты;
b) қылмыстық істер бойынша құқықтық көмек туралы барлық басқа сұрау салуға қатысты – Қазақстан Республикасының Бас прокуратурасы;
4) Қазақстан Республикасы Конвенцияның 16-бабының 2-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасына жіберілетін құқықтық көмек туралы сұрау салулар және оларға қоса берілетін материалдар қазақ немесе орыс тіліндегі аудармасымен қоса берілуге тиіс деп мәлімдейді;
5) Конвенцияның 23-бабының 1-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы Конвенцияның 22-бабынан туындайтын міндеттемелерді 1963 жылғы 24 сәуірдегі Консулдық қатынастар туралы Вена конвенциясының 36-бабында көзделген шекте орындау құқығын өзіне қалдырады;
6) Конвенцияның 24-бабына сәйкес, Қазақстан Республикасы Конвенцияның мақсаттары үшін заң органдары ретінде Қазақстан Республикасының соттарын, прокуратура және сотқа дейінгі тергеп-тексеру органдарын айқындайды.
| Қазақстан Республикасының Президенті | Қ. ТОҚАЕВ |