ИПС "Әділет"

1959 жылғы 20 сәуірде Страсбургте жасалған Қылмыстық істер бойынша өзара құқықтық көмек туралы Еуропа конвенциясы (бұдан әрі – Конвенция) мынадай ескертпелермен және мәлімдемелермен ратификациялансын:

1) Конвенцияның 5-бабының 1-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы Конвенцияның көрсетілген бабының 1-тармағының а) және с) тармақшаларында көзделген шарттар сақталған кезде іздеуге немесе мүлікке тыйым салуға қатысты құқықтық көмек туралы сұрау салуларды орындау құқығын өзіне қалдырады;

2) Конвенцияның 7-бабының 3-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы адамның келуі туралы шақыру қағазын табыс ету туралы тапсырманы адамның келуі белгіленген күнге дейін кемінде елу күн бұрын беру қажеттігі жөнінде мәлімдейді;

3) Конвенцияның 15-бабының 6-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы құқықтық көмек туралы сұрау салуларды жіберуге және алуға уәкілетті орталық органдар мыналар деп мәлімдейді:

а) соттардың іс жүргізуіндегі қылмыстық істер бойынша құқықтық көмек туралы сұрау салуларға қатысты – Қазақстан Республикасының Жоғарғы Соты;

b) қылмыстық істер бойынша құқықтық көмек туралы барлық басқа сұрау салуға қатысты – Қазақстан Республикасының Бас прокуратурасы;

4) Қазақстан Республикасы Конвенцияның 16-бабының 2-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасына жіберілетін құқықтық көмек туралы сұрау салулар және оларға қоса берілетін материалдар қазақ немесе орыс тіліндегі аудармасымен қоса берілуге тиіс деп мәлімдейді;

5) Конвенцияның 23-бабының 1-тармағына сәйкес, Қазақстан Республикасы Конвенцияның 22-бабынан туындайтын міндеттемелерді 1963 жылғы 24 сәуірдегі Консулдық қатынастар туралы Вена конвенциясының 36-бабында көзделген шекте орындау құқығын өзіне қалдырады;

6) Конвенцияның 24-бабына сәйкес, Қазақстан Республикасы Конвенцияның мақсаттары үшін заң органдары ретінде Қазақстан Республикасының соттарын, прокуратура және сотқа дейінгі тергеп-тексеру органдарын айқындайды.

Қазақстан Республикасының Президенті

Қ. ТОҚАЕВ

Ратифицировать Европейскую конвенцию о взаимной правовой помощи по уголовным делам, совершенную в Страсбурге 20 апреля 1959 года (далее – Конвенция), со следующими оговорками и заявлениями:

1) Республика Казахстан в соответствии с пунктом 1 статьи 5 Конвенции оставляет за собой право исполнять запросы о правовой помощи в отношении розыска или наложения ареста на имущество при соблюдении условий, предусмотренных подпунктами a) и с) пункта 1 указанной статьи Конвенции;

2) Республика Казахстан в соответствии с пунктом 3 статьи 7 Конвенции заявляет о необходимости передачи поручения о вручении повестки о явке лица не менее чем за пятьдесят дней до установленной даты явки лица;

3) Республика Казахстан в соответствии с пунктом 6 статьи 15 Конвенции заявляет, что центральными органами, уполномоченными на направление и получение запросов о правовой помощи, являются:

a) Верховный Суд Республики Казахстан – в отношении запросов о правовой помощи по уголовным делам, находящимся в производстве судов;

b) Генеральная прокуратура Республики Казахстан – в отношении всех других запросов о правовой помощи по уголовным делам;

4) Республика Казахстан в соответствии с пунктом 2 статьи 16 Конвенции заявляет, что направляемые в Республику Казахстан запросы о правовой помощи и прилагаемые к ним материалы должны сопровождаться переводами на казахский или русский язык;

5) Республика Казахстан в соответствии с пунктом 1 статьи 23 Конвенции оставляет за собой право исполнять обязательства, вытекающие из статьи 22 Конвенции, в пределах, предусмотренных статьей 36 Венской конвенции о консульских сношениях от 24 апреля 1963 года;

6) Республика Казахстан в соответствии со статьей 24 Конвенции для целей Конвенции в качестве юридических органов определяет суды, органы прокуратуры и досудебного расследования Республики Казахстан.

Президент Республики Казахстан

К. ТОКАЕВ

Қылмыстық істер бойынша өзара құқықтық көмек туралы Еуропа конвенциясын ратификациялау туралы

О ратификации Европейской конвенции о взаимной правовой помощи по уголовным делам